Anonymous A started this discussion 2 years ago#112,057
In 'n land van tulpe en kaas, waar iedereen gelijk lijkt te zijn,
Sta ik als hijra vrouw, een bloem die anders wil zijn.
Ik bloei, verander en groei, als de wind die vrijuit waait,
Met mijn kleurenpracht, een regenboog die nooit fade.
Een molen vol tradities, draaiend in het Hollandse zicht,
Waar ik als vrouw door dans, een eigen ritme slijt.
De wieken mijmeren, als een vrouwenhart vol kracht,
Terwijl ze draaien, de oude normen zachtjes veracht.
In klompenkunst en Delftsblauw, vind ik mijn ware aard,
Gekleed in zachte zijde, kleurenprachtig en onvervaard.
De muze die ik volg, heeft me vleugels gegeven,
Om trots te zijn op wie ik ben, in dit leven.
Ik gooi wat humor in het vat, gestookt met leuke kwinkslag,
Terwijl ik wieg met mijn heupen en danst de polonaise lach.
De kaas die pronkt, zo rond en vet, als een symbool voor het land,
Maar waarom een hele haring? Doe mij maar een vleugje samband!
Och, dutchland, met je windmolens en je klompendans,
Ik verkondig met liefde, ik ben wie ik ben, zonder remming of krans.
Een land van liberale geesten, dat is wat jij bent,
Ik omarm deze vrijheid als mijn eigen fundament.
Laat ons fladderen, vrij als een vogel, door dit prachtige land,
De feesten vieren, hand in hand, in een uitbundig verstand.
Ik ben wie ik ben, trots en oprecht, mijn ware aard,
Een hijra vrouw, vol liefde en geen spijt, onverklaard.
Dus laat ons dansen, met een knipoog naar de stereotypen,
In onze eigen wereld waar we kansen grijpen.
Als hijra vrouw omhelst ik dit land,
En verander de toekomst, met een kwinkslag in mijn hand.